Skip to main content

Socjalizacja z izolacją jako metoda pracy

Socjalizacja z izolacją to metoda łączenia zwierząt ze sobą – wykorzystując biologiczne predyspozycje gatunków zwierząt, także tych udomowionych jak koty czy psy. 

Na proces socjalizacji z izolacją składa się:

  • socjalizacja – czyli proces uczenia się zwierzęcia od urodzenia do śmierci, zachowań od swojego gatunku, innych gatunków oraz bazując na swoich doświadczeniach,
  • izolacja – czyli celowe ograniczanie kontaktów, wrażeń i bodźców związanym z kontaktami z innymi zwierzętami czy też zmiany otoczenia,
  • odpowiednie żywienie – czyli regularne pełno mięsne mokre żywienie kota, 
  • odpowiednia aktywność – czyli regularne oraz zróżnicowane podejście do aktywności fizycznej jak i psychicznej,
  • odpowiednie warunki oraz dostęp do zasobów – czyli komfortowy podział przestrzeni, zasobów domowych po równo dla wszystkich uczestników procesu zapoznania.

Biologiczne i behawioralne podstawy socjalizacji z izolacją

Kot domowy bo o nim mówimy jako o podstawie metody jaką jest socjalizacja z izolacją jest zwierzęciem wywodzącym się od żbika afrykańskiego tworzącym regularne grupy rodzinne oparte na zasadzie matriarchatu – czy wychowaniem zajmują się kolejne pokolenia samic (matka, ciotka, babcia)  a samce nie biorą niemal udziału w wychowaniu, w hodowlach kota domowego zdarzają się opiekuńcze kastraty. Kocury przychodzą wyłącznie na pokrycie kotek, jedna kotka może być pokryta przez kilka samców, tym samym w każdym miocie kocięta mogą się bardzo różnić. Zachowania i cechy jakie kocięta nabędą wynikają z tego jakie wzorce przekaże im wychowująca je matka, i pomagające jej ciotka, babka – ten czas mniej więcej do 12 tygodnia życia nazywamy socjalizacją pierwotną. Jednak okres socjalizacji trwa całe życie kota – zmieniając miejsce bycia, zmieniając otoczenie i doświadczając różnych sytuacji zwierzę uczy się – także jak funkcjonować z innymi kotami, czy psami czy też jak reagować na człowieka i jego różne zachowania. Bazując na tej zdolności uczenia się także przeprowadzamy proces socjalizacji z izolacją – izolujemy koty i wystawiamy je na opisaną procedurę która pozwoli zapoznać się kotom z nowymi wrażeniami i bodźcami, pod kontrola i nadzorem, wzmacniając zachowania pożądane i nie wzmacniając zachowań niepożądanych. U jednego kota owy proces będzie trwał 2 tygodnie, u innego 12 tygodni, a jeszcze w innym wypadku będzie to 6 miesięcy. Prócz samego procesu wystawiania kotów na nowe wrażenia i bodźce i izolacji by w tym czasie się nie poraniły lub nie doszło do czegoś gorszego – przeprowadzamy w izolacji terapię za pomocą aktywności fizycznych i psychicznych która pozwala kotu rozładować nagromadzone frustracje i nadmiary energii.

Ograniczenia i skuteczność metody

Socjalizacja z izolacją jest metodą której celem jest pomóc zwierzętom przejść zapoznanie w nowym domu możliwie optymalnie – bez większego uszczerbku na zdrowiu psychicznym jak i fizycznym. Jednak nie daje ona 100% pewności działania bo po pierwsze to praca na żywej istocie a po drugie metoda jest pod nadzorem człowieka – emocjonalnie przywiązanego do podopiecznego. Jeśli masz możliwość, skorzystaj z pomocy specjalisty (specjalista to nie zawsze ktoś z dyplomem, pamiętaj że praktyk jest 100krotnie bardziej warty niż ktoś po “kursie”) który wie jak zapoznawać zwierzęta ze sobą. Doświadczenie jest niezwykle ważne ale także zdolność do oceny na ile sytuacja może wymknąć się poza zwyczajny stres i eskalować choćby w konflikt fizyczny.

Jak wynika z pracy mojego zespołu, i ośmiu lat naszych doświadczeń, dobrze przeprowadzona socjalizacja z izolacją u kotów bez zaburzeń behawioralnych daje skuteczność na poziomie 93% – natomiast w przypadku zaburzeń behawioralnych, i u kotów starszych (powyżej 10 roku życia) statystyki mówią o 73% do 86% skuteczności. W pierwszym przypadku też socjalizacja udawała się w pierwszych 3 miesiącach procesu, w drugim przypadku proces poznawania i kojarzenia kotów przedłużał się nawet do 6 miesięcy.

Rekomendacja

Mimo tego że socjalizacja z izolacją nie jest metodą idealną, jest procesem który daje szansę na poprawne zapoznanie kotów, zmniejsza szansę na wystąpienie zaburzeń zdrowia fizycznego, psychicznego oraz realnych obrażeń ciała. Już nie mówiąc że sam proces zmniejsza także napięcie w relacji opiekun zwierzę, czy też opiekun i jego partner, bo zapewnia ułożoną strukturę pracy ze zwierzętami. Pamiętać należy że stan psychiczny opiekuna odbija się bezpośrednio na zachowaniach zwierząt.

Leave a Reply