Niniejsze wpisy zostały sformułowane w duchu działalności publicystycznej, realizującej misję informacyjną w interesie społecznym. Jako materiały piętnujące nieprawidłowości w podmiocie realizującym zadania publiczne na rzecz mieszkańców Gdańska, opierają się na wolności wyrażania opinii i prawie obywateli do informacji.
Niniejszy materiał powstaje w ramach niezależnej działalności publicystycznej i stanowi realizację prawa obywateli do informacji o funkcjonowaniu podmiotów realizujących zadania za publiczne pieniądze Miasta Gdańsk. Działając w interesie społecznym i korzystając z wolności słowa, ujawniam kulisy traktowania pracowników w firmie Projekt Parking. Jeśli Krystyna Pankau lub zarząd spółki uważają, że ta publikacja narusza ich interesy, właściwą drogą jest proces sądowy. Deklaruję gotowość do takiego spotkania, jednocześnie ostrzegając, że otworzy ono przestrzeń do upublicznienia kolejnych, szczegółowych materiałów dowodowych, na co zresztą liczę. Żadne próby nacisków nie powstrzymają nagłaśniania prawdy o systemowym mobbingu, jakiego dopuszcza się wspomniana koordynatorka.
Wywiad udzielony na antenie Radia Gdańsk wywołał poruszenie na szczytach struktur firmy, obnażając przekonanie kierownictwa o bezkarności i rzekomym milczeniu zastraszonego zespołu. Rzeczywistość okazała się inna, a napływające relacje pozwalają na precyzyjne odtworzenie mechanizmów przemocy psychicznej stosowanej przez Krystynę Pankau.
Mechanizmy przemocy psychicznej w strukturach firmy
Koordynatorka firmy Projekt Parking, podmiotu realizującego zadania na rzecz Miasta Gdańsk, wypracowała cały katalog zachowań niedopuszczalnych w środowisku zawodowym. Pracownicy regularnie mierzą się z podnoszeniem głosu oraz wulgarnymi wyzwiskami. Codziennością stały się groźby i zastraszanie dotyczące konsekwencji służbowych, w tym natychmiastowego zwolnienia z pracy.
Narzędzia wpływu obejmują również celową dyskredytację w oczach zespołu, obmawianie oraz systemowe izolowanie wybranych osób. Poprzez kłamstwa i manipulacje tworzona jest atmosfera, która ma zmusić ofiarę do samodzielnego odejścia z firmy. Doświadczenia pracowników wskazują także na drastyczne naruszanie work-life balance, w tym na telefony w dni wolne oraz po godzinach pracy, wykonywane przez przełożoną będącą pod wpływem alkoholu. Rzeczywistość uzupełniają pasywno-agresywne zaczepki, karanie ciszą, permanentny brak woli do merytorycznej rozmowy oraz ignorowanie wszelkich uwag. Każda próba zmiany tej sytuacji kończy się bezpośrednią zemstą na pracowniku.
Parasol ochronny kadry zarządzającej
Opisywany proceder nie mógłby trwać latami, gdyby nie bierność i ciche przyzwolenie wyższych szczebli. Krystyna Pankau, mimo rażących aktów przemocy psychicznej wobec podwładnych, pozostaje pod pełną ochroną kierownictwa.
Osobami, które tuszują te zachowania i blokują jakiekolwiek wyciągnięcie konsekwencji, są kierowniczka Iwona Zalewa oraz dyrektor Iwona Sobkowiak. Obie przedstawicielki firmy Projekt Parking biorą czynny udział w utrzymywaniu tego toksycznego układu. Publiczne piętnowanie takich postaw to dopiero początek szeroko zakrojonych działań wizerunkowych, które doprowadzą do rozliczenia osób odpowiedzialnych za ten stan rzeczy.
